10 januari 2014

Isa does it, I did it

20140110-100411.jpg 20140110-100213.jpg 20140110-100403.jpg

Een maand ‘vegan’ eten. Best te doen dacht ik als vegetariër. Het concept begon in 2012 met een maand geen alcohol drinken. Reden? Om te zien wat het met je doet, en wat het met je omgeving doet. Uitkomst? Fris, fit, maar ook een tikkeltje saai. Ik houd van een drankje bij het eten en van het losse gevoel dat het me kan geven. Maar het concept was goed bevallen. Een maand iets niets doen waar je normaal niet eens echt bij nadenkt. Brengt ons bij 2013, een maand lang veganistisch eten. Eerste reacties? Je wordt toch niet zo’n radicale hè? Wat eet je dan nog wel? Ik ben benieuwd hoeveel je hiervan afvalt. Waarom? En ja, waarom zou ik het doen? Ik ben vegetarisch gaan eten omdat ik vlees niet echt lekker vond, en met de jaren is het overgegaan in een opvatting dat het (voor mij) ook niet echt nodig is. Het is dus nooit echt een opgave geweest. Maar geen honing, eitjes of taarten die mijn huisgenoot bakt, dat wordt lastig. Omdat ik tijdens mijn laatste reis langs de oostkust van de VS zoveel vegan food tegenkwam ontstond het idee; 1 maand, geen vlees, vis, zuivel of andere dierlijke producten consumeren.

Ter voorbereiding heb ik twee boeken gekocht Isa does it en Veganomicon. Bring it on, im ready and prepared! Dat viel vies tegen. Ineens popte er onverwachte etentjes op, een dagelijkse speurtocht in de lunchkantine, en werd mijn bezoekerstijd in de supermarkt bijna verdubbeld door het dwangmatig afspeuren van ingrediëntenlijsten naar verborgen eieren, honing en melk. Dit was niet wat ik me ervan voorgesteld had. Het goede gevoel werd al snel overstemd door een constant stemmetje in mijn hoofd – en ook van collega’s – dit mag je niet, dat mag je niet. Mag niet, dat is iets wat mij heel erg is bijgebleven van veganistisch eten. Niet wanneer ik voor mezelf aan het koken was, daarin is een nieuwe, vegan wereld voor mij open gegaan. Maar wel in relatie tot anderen. Ik voelde me opgelaten, een zeur, en eerlijk gezegd ook een beetje ‘zo’n radicale’. Dus totdat veganistisch eten meer geaccepteerd is in Nederland, en ze hier net zo makkelijk als in New York vragen of je Vegetarian or Vegan wil eten, tot die tijd blijf ik gewoon vegetariër, of misschien flexinist, want ik heb wel een paar heerlijke recepten uitgeprobeerd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorie

Other Stories

Tags

, , , , ,