20140127-151659.jpg 20140127-151645.jpg 20140127-151652.jpg

Mijn liefde voor boeken en tijdschriften heb ik van mijn vader. Een van zijn jongensdromen was het hebben van een bibliotheek in huis. Kasten vol boeken waar je voor kan staan. Titels die herinneringen oproepen aan andere werelden en tijden. Inmiddels heb ik deze droom overgenomen, en de boekenkast in mijn kamer puilt uit. Gestapeld, liggend en achterelkaar. Er is bijna geen plek meer. Langzaam ontstaan er stapeltjes bovenop de kast, op mijn nachtkastje en onder mijn bed. Ooit wil ook ik een wand met lange planken vol met boeken. Niet geordend op kleur, wel met speciale objecten en souvenirs er tussen. Dit is voor mij de reden dat ik geen groot fan ben van ebooks. Wel voor kranten trouwens, maar tijdschriften en boeken wil ik vasthouden, ruiken en voelen. Heerlijk om de bladzijden om te slaan, het gewicht van een boek in je handen. Daarnaast sta ik graag voor mijn boekenkast bedenk me van wie ik bepaalde boeken heb gekregen, wanneer ik ze heb gelezen en wat de mooiste stukken waren. Boeken associeer ik vaak met het moment dat ik het gelezen heb. Zo kan ik mij nog goed herinneren dat ik in het eerste jaar van mijn studententijd Anna Karenina las. Geleend van mijn moeder, gelezen tijdens de lange treinreizen van Nijmegen naar Groningen. Glijdend langs Zutphen, Zwolle en Meppel las ik over Vronski, Sint-Petersburg en hartstocht. In Indonesië las ik (voor de eerste keer) Schuld en Boete, waar op straat de oproep tot gebed samen ging met pagina’s lange gedachtestromen en redenaties van Raskolnikov.

Een boek brengt je in een andere wereld. Je voelt je verbonden met de hoofdpersoon, je wordt vrienden,  je verbaast je over zijn gedrag. Boeken inspireren, ze brengen je op ideeën, en laten je nadenken over jezelf. Zo ben ik onderdeel geweest van de adel in Rusland, het leven van regenten in Indonesië, en heb ik de hartvochtigheid gevoeld van een heropvoedingskamp in China. Ik heb kennisgemaakt met een in ongenade geraakte professor, Madame Bovary, Genghis Khan, en de Haagsche familie Vere. Ergens in mijn herinneringen zitten al deze verhalen opgeslagen en wanneer ik dan voor mijn boekenkast sta komen vlagen hiervan terug. Dan lijkt het of er een klein deurtje opengaat waardoor ik weer even terug ben op de vlaktes van Mongolië, in de auto bij John, of in de gangen van een officieuze rechtbank.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorie

Life Stories

Tags

, , , , , , , ,