Ze kijkt op haar telefoon, trekt een perfect uitziende wenkbrauw omhoog en fluistert in het oor van haar vriendin. Zij brengt daaropvolgend haar zorgvuldig gestifte lippen naar voren en zegt iets terug. Ze moeten beide lachen. Niet uitbundig, niet volledig, maar precies genoeg om geen kreukels te veroorzaken in de lichtbruine, ietwat oranje laag dekkende foundation.

W en ik kijken elkaar aan en hopen nooit zo te worden. “Maar wij zijn toch ook geen Douglas monsters” zegt W. Ik moet lachen, uitbundig, volledig. Begrijp me niet verkeerd, W en ik houden ook van een makeupje hier en daar. Maar een ‘echt’ Douglas monster behelst meer dan makeup. Een Douglas monster is een attitude, gecomplimenteerd met een gezicht dat volledig gekocht kan worden bij een parfumerie.

De cadeaus van monster 1 liggen onaangeroerd voor haar. “Oh wat liiief” kirt ze. “Dat had je “ééécht niet hoeven doen”. Ze legt het pakketje voor zich neer. Ze weet al precies wat ze heeft gekregen omdat ze iedereen tot in detail heeft geinstrueerd wat ze graag wil krijgen. “Wat zie je er trouwens goed uit” zegt monster 2. “nee, joh, ik ben hartstikke aangekomen” zegt monster 1, maar schuift nog wel een paar bitterballen in haar mond. “Weet je, ik denk dat ik nieuwe borsten ga nemen”. “Maar jij hebt fantastische borsten meid” zeggen alle monsters in koor. “Nee, het zijn net theezakjes, zei mn oma laatst ook nog tegen me”.

W en ik nemen nog een biertje en steken onopvallend één van de prachtige Vedett glazen in onze tas. Ja, zo zijn W en ik. Een heel ander soort monsters.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

Categorie

Life Stories